De momenten waarop Parijs me leerde te denken als een schrijver
Boeken & Schrijven,  Parijs

De momenten waarop Parijs me leerde te denken als een schrijver

Parijs, één van de vier bekendste wereldsteden, staat vooral bekend om de kunst én als ‘de stad van de liefde. Maar voor mij heeft de stad ook een andere betekenis. Parijs heeft me iets heel belangrijks en waardevols meegegeven: de momenten waarop Parijs me leerde te denken als een schrijver.

Een schrijfdroom in Parijs

Al jaren heb ik dezelfde droom: een boek schrijven in Parijs. In mijn droom huur ik een appartementje, het liefst in het 6e of 15e arrondissement, omdat ik deze wijken het beste ken. Als de wekker ‘ s ochtends gaat, ga ik er meteen uit en begin ik de dag met een ochtendwandeling door een stil Parijs. Ik laat mijn zintuigen werken en zuig alles in me op wat ik zie en hoor. Af en toe krabbel ik dit neer in mijn beduimelde notitieboek. Onderweg naar het appartement koop ik een baguette bij de boulangerie op de hoek en verschans me dan voor een paar uur achter mijn laptop om een poging te doen om mijn droom te verwezenlijken: een boek schrijven.

‘s Middags is het tijd om door Parijs te wandelen, te snuffelen in boekhandel Shakespeare & Co., een drankje te doen op een terras en het Parijse leven te aanschouwen. Of ik verruil mijn tafel in het kleine appartementje voor een houten tafeltje in een Parijs cafe, waar mijn pen over de pagina’s vliegt en alleen stopt als ik een slok van mijn drankje neem of als ik iets zie of hoor dat ik kan gebruiken voor in mijn verhalen.

Dit is mijn schrijfdroom. Ooit hoop ik deze uit te laten komen, want een boek schrijven in Parijs, heeft gewoon iets magisch.

Parijs bankje - De momenten waarop Parijs me leerde te denken als een schrijver

Schrijfster in Parijs

De stad is levendig en druk. Maar de keren dat ik door Parijs wandel om de stad meer eigen te maken, voel ik dat de stad me dwingt om me te vertragen, goed te observeren en mijn grote verwachtingen te laten vieren. Wat ik hierboven heb beschreven, is een geidealiseerde visie op een literair leven dat ik heel graag eens zou willen meemaken. En onmogelijk is het ook zeker niet, maar ik moet een juist moment zien te vinden. Maar is er eigenlijk wel een juist moment? Hoeveel uitvluchten moet ik nog bedenken tot ik daadwerkelijk deze stap zal nemen?

Schrijver zijn is een eenzaam beroep. Het leren alleen zijn is essentieel voor alle schrijvers. Een andere manier om de tijd te vullen als je alleen bent in een nieuwe stad? Wandelen. De Fransen noemen dat flâner en dat is iets wat ik vaak doe, doelloze wandelingen maken. Ik haal daar volop inspiratie uit die ik neerpen in mijn notitieboekje en wat ik later verwerk in mijn blogs en boek. En hoe alleen ben je eigenlijk in Parijs?

Parijs leert me te zien, te leven, mijzelf over te geven en het boek dat ik aan het schrijven ben, vorm te geven.

Observeren. Najagen van dromen. En denken in mogelijkheden.

 

Meer lezen? Een hele tijd geleden schreef ik het artikel Parijse dagdroom | Schrijfster in Parijs

4 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: